|


| |
Met stichting Handicamp Overijssel shoppen in Antwerpen
14 juni 2006 t/m 18 juni 2006
Deelnemers: Anita Striezenau, Hetty Zeinstra, Alie
Beuker, George Hendriks, Elvira Happel, Geert Dekker, Henny Reuvekamp,
Miranda Modderkolk, Gerrie Schrijver.
14 juni 2006.
Tussen 09.30 en 10.00 uur komen alle gehandicapte en valide deelnemers (behalve George) binnendruppelen in het Handihome. Als alle spullen en mensen aan
boord van de camper zijn, kunnen we om 10.05 uur vertrekken richting Antwerpen.
Elvira zit als een volleerde chauffeuse achter het stuur. Na een rustige rit met
goed weer komen we om 12.00 uur de parkeerplaats bij de Leffense Barriere
oprijden. Daar staat onze laatste gast, George Hendriks uit Schijndel, al vol
spanning op ons te wachten. Na koffie/thee en broodjes gaan we om 13.40 uur
verder naar Antwerpen. Op het moment dat we de grens overrijden, begint het te
regenen. Het plan is om eerst naar de haven te rijden en daar wat rond te
kijken. Door allerlei wegafsluitingen in en rond Antwerpen, komen we zelfs in
de kleinste/smalste straatjes in de binnenstad terecht. Het sportpaleis hebben
we ook –tig keer gezien van de buitenkant. Als we uiteindelijk in de haven zijn,
regent het nog steeds. Nu voor allen eerst wat drinken. Omdat het nog steeds
regent, besluiten we om de haven maar te laten voor wat het is en door te rijden
naar de camping. Inmiddels is het spitsuur en staan we dus in de file rond
Antwerpen. Rond 19.15 uur arriveren we op “camping Vogelenzang” gelegen tussen
het centrum en de ring rond Antwerpen. We vinden allemaal dat Elvira haar
rijtest met glans heeft doorstaan. Als je met deze grote camper door de
binnenstad kan sturen, ben je een goede chauffeur. Om 20.30 uur zitten we met
z’n allen aan de zogenaamde “Handicampfood”maaltijd. Ofwel een grote pan
macaroni. ’s Avonds zijn Miranda en Henny aan het duoplassen ( 1 op de postoel
en de ander op het toilet erachter). Henny en Gerrie hebben bij het toiletgebouw
nog een ontmoeting met een zwerver , die vraagt om een slaapzak. Blijkt dat hij
ook al bij de camper is geweest en daar heeft gevraagd om geld voor een
slaapzak. Elvira heeft hem weggestuurd en gezegd dat hij bij ons ook niet weer
hoeft te komen. Na veel vijven en zessen ligt iedereen om middernacht plat.
15 juni 2006.

07.45uur worden eerste mensen wakker. Na inspectie blijkt
dat de doucheruimte op de camping absoluut ongeschikt is voor onze gasten. We
zullen dus wat moeten improviseren met de doucheruimte in de camper. We houden
het nu op een kattewasje op bed of in de doucheruimte van de camper. We
vertrekken om 11.00 uur lopend van de camping naar de busstop om de hoek. Daar
staat een taxibusje op ons te wachten, die de 4 gasten in rolstoel en 2
begeleiders meeneemt naar de binnenstad. De 3 andere vrijwilligers gaan met
openbaar vervoer naar het centrum. Op de “Groenplaats” treffen we elkaar
weer. Een prima regeling voor weinig geld, waar we alle dagen gebruik van maken.
Rond het middaguur hebben we een afspraak met een stadsgids voor een rondleiding
door het centrum van Antwerpen. De gids, Mw Lieve Simons, doet haar naam eer
aan. Met haar wandelen en hobbelen we 4 uur door Antwerpen en bezichtigen o.a.
de Kathedraal en het diamantmuseum. Jammer dat het zo af en toe een beetje
miezert, maar het is echt de moeite waard. Iemand maakt de opmerking dat het
jammer is dat we slagroom niet hebben meegenomen. Die was door al het gehobbel
dan goed geklopt geweest. Om 18.00uur vertrekt het taxibusje weer naar de
camping. De chauffeur van het busje zet de gasten zelfs af voor de camping,
ideaal! De mensen die met het openbaar vervoer gaan, doen nog even wat
boodschappen. Alie wil de straat van dichtbij bekijken en valt op haar knie.
Het levert haar een flink blauwe plek op, gelukkig net onder de knie. Doordat
we ’s ochtends al wat voorbereidingen hadden getroffen, zitten we vroeger aan de
maaltijd dan gisteren. Iedereen heeft met smaak gegeten van de gebakken
aardappels, sla en sausijsjes. We zijn allemaal munt van de vermoeiende dag.
Hetty wil dat het toiletgebouw bij haar komt.
16
juni 2006.

Hoera, de zon schijnt. Het plan was om vandaag een
rondvaart te maken en morgen te gaan winkelen in de stad. Na overleg en mede op
advies van Lieve, besluiten we het programma om te gooien. We gaan vandaag
shoppen. Na de rit met taxi en OV eten en drinken we nog eerst gezamenlijk wat
op een bankje in de binnenstad. Daarna besluiten we om met tweetallen verder te
gaan i.v.m. de verschillende interesses. Na afloop zullen we elkaar op hetzelfde
bankje weer treffen. Shoppen in Antwerpen kan niet zonder Belgische bonbons te
kopen. Gelukkig hebben we 2 koelkasten in de camper, om al die bonbons te
bewaren. Op de terugweg in de bus, wordt Elvira een “vliegende Hollander”aldus
een Belgische passagier. Bij het wat snel optrekken van de bus, vliegt zij
inderdaad door de bus. Nederland moet vanavond voetballen, dus krijgt de bus een
oranjeversiering. George en Anita mogen de wedstrijd bekijken bij de overburen.
’s Avonds zorgt Miranda er tijdens het douchen voor, dat nog minstens 1 persoon
meer een douchebeurt krijgt. Alie is ook weer bezig. Eerst heeft ze haar vingers
verbrand. Later zit ze binnen met oranjepet en haar zonnebril nog op. Ze was
vergeten dat ze die nog op had. ” Ja, die mankementen komen als je boven de 50
bent”, aldus George. Wat kan ze nog meer voor mankementen oplopen? 2 handen
gewond en 1 been, hoofd al niet meer helder door bril en pet.
17juni 2006.
Stralend weer. Komt goed uit, want vandaag gaan we varen.
We worden weer netjes met het taxibusje afgehaald. Deze keer zelfs met 2
chauffeurs, waarvan de dame zeer geïnteresseerd is in onze organisatie. We
arriveren allemaal tegelijk om 12.00uur op de Groenplaats. Van daar uit moeten
we nog ongeveer een half uur lopen naar de Flandriaboot. De afvaart is om
14.30uur, maar het advies is wel om te zorgen uiterlijk 14.00uur aanwezig te
zijn. We hebben dus nog wel even tijd om wat rond te kijken in de stad. Een
kantwinkeltje heeft onze belangstelling en klandizie. Rond half twee gaan we op
weg naar de haven. De wandeling is een
“nachtmerrie” voor rolstoelen of mensen die schoenen met hakken dragen. Allemaal
grote keien, gaten in de weg, wegopbrekingen etc. Zelfs een Belgische dame met
auto ziet het niet meer zitten. Na veel gehobbel, arriveren we rond twee uur bij
de boot. Na inspectie van de loopplank, besluiten we dat George in zijn eigen
stoel kan blijven zitten. Wel zo comfortabel. Blijkt later ook wel, want hij
valt prompt in slaap tijdens de rondvaart. Wat een reuzenboten en hijskranen in
de haven. Als we rond 17.15uur weer aan wal komen en even rond kijken waar ons
taxibusje is, blijkt het bandje van het voorwieltje van Miranda’s stoel te zijn
gelopen. Op dat moment komt onze taxichauffeur (dezelfde van ’s ochtends) naar
ons toe. Hij blijkt om het hoekje te staan met de bus, maar stelt voor om i.v.m.
“de panne” zijn taxi maar voor de boot te rijden. Hij zal op de camping de bus
ook tot voor de camper rijden. Dat heet een meedenkende chauffeur. De
vrijwilligers die met het OV om 19.30 uur , met het stokbrood, op de camping
komen vinden bijna alles al in gereedheid voor de barbecue. Snel worden de
laatste voorbereidingen getroffen en dan kunnen we aanvallen. Het lijkt wel of
iedereen trek heeft gekregen van de zeelucht, want er wordt flink gegeten. Tot
slot nog een lekker toetje en dan volgt het vervelendste karwei, opruimen en
afwassen. Rond 23.00uur is alles klaar en zitten we binnen nog even aan de
borrel. Rond middernacht maken we aanstalten om plat te gaan. De zwerver is weer
gesignaleerd op de camping, dus dames niet alleen op pad. Henny en Gerrie
trekken nog wel de belangstelling van een stel jongemannen. “t Is dat het donker
is en de heren de dames waarschijnlijk wat jonger ingeschat hebben. Horen we van
Miranda, Anite en Hetty dat er “s middags “een lekker stuk”voor de camper te
zijn langsgekomen. Hij droeg zo te zien alleen een handdoekje. Geert wilde de
dames wel even helpen en floot eens flink. De dames maar hopen dat het
handdoekje zou vallen.

18 juni 2006.
Het
is bijna 08.00uur als de eersten wakker worden. Gauw uit bed, want er moet
ontbijt worden klaargemaakt voor “de vader”in ons gezelschap.Geert krijgt
ontbijt op bed met een kadootje erbij. Hij werd wel wreed uit zijn slaap gerukt.
We hebben weer ongewenst bezoek gehad, ofwel muggen. Blijkbaar smaakt George het
lekkerst, want hij is flink te pakken genomen en zit onder de bulten. Hetty
zorgt wel voor opruiming en helpt een paar muggen naar de andere wereld. Er
kleeft letterlijk en figuurlijk bloed aan haar handen. Miranda krijgt nog een
extra bad, als Gerrie een bak met water boven haar hoofd omkiept. Het was de
bedoeling om de bak aan de kant te zetten, zodat het geen kwaad kon.” Gelukkig
maar dat het een bak met water was en niet wat anders”, aldus Miranda. Om iets
over half een rijden we weg van de camping. Zoals altijd, trekt dat veel
bekijks. Als Elvira dan op het laatst vanachter het stuur, haar hoofd naar
buiten steekt, staan de mannen helemaal perplex. Ze toetert nog maar eens
triomfantelijk en rijdt weg. Duimen worden opgestoken. Op een bankje bij de
stoplichten, ligt “onze zwerver”te slapen. We hebben een voorspoedige terugreis.
We maken een tussenstop op een parkeerplaats aan de oude weg van Arnhem naar
Apeldoorn. We zitten dichtbij Terlet en zien diverse zweefvliegtuigen. Alle
restjes worden opgemaakt, maar we moeten nog wel een gaatje openhouden voor het
diner. Het is bijna 18.30uur als we , iets verlaat, bij de bowlingboerderij
arriveren voor het slotdiner. Zoals altijd, smaakt het weer prima. Elvira
twijfelt nog of ze het laatste korte ritje zelf zal doen of toch aan Geert
overlaten. Ze ziet het nog niet echt zitten om, met publiek, de camper
achterwaarts de garage in te rijden. We stimuleren haar om het wel te doen. Je
moet het toch een keer doen en als je door de nauwe Antwerpse straatjes kan
sturen, kan je ook de garage inrijden. Met wat aanwijzingen van Geert lukt het
haar, om met één of twee keer extra steken, de camper keurig op zijn plek te
zetten. Applaus van ons allen en deze vakantie zit er weer op.

terug
naar boven
|