3 september - 7 september 2003
" Rondje IJsselmeer"
Woensdag 3 september 2003
Eindelijk was het zover. De Handicamper vertrekt weer eens om 10 mensen een
mooie vakantie te bezorgen.
Maar daar moesten ze zelf wel wat voor doen: o.a een goed humeur meebrengen.
Deze mensen zijn: Gerrie Schrijver, Anneke Bukkems, Peter Nooyen, Jan Pieter van den Heuvel, Cornee Heesters, Wim de Laat, Hans van Overbeeke, Johan Tuller, Marcel Bouwmeester en Johnny van Middeldorp
We zijn een eindje gaan rijden tot bij Arnhem en daar hebben we de eerste
stop gemaakt ne daar heeft één van de chauffeurs even wat uitgelegd over de
camper, welke richting we zouden gaan , iets over de veiligheid en iedereen
heeft iets over zichzelf verteld, zodat we iets meer van elkaar wisten.
Het was de bedoeling om een Rondje Overijssel te doen,maar dit is iets gewijzigd
omdat Hans vrijdag een belangrijke vergadering had in Den Haag. Daarom zijn we
een ruim rondje Overijssel gaan doen, zodat Hans tussendoor naar Den Haag kon.
Maar Hans heeft ook geregeld dat we met een groep een rondleiding konden krijgen
in de Tweede Kamer.
Daarom kwamen we uit de camping in Rijnsburg ,van daaruit waren we dicht bij Den
Haag. Rond 4 uur waren we bij de camping. hier hebben we een plaatsje gezocht en
de boel geïnstalleerd.
Wim en Hans gaan hun culinaire kunstjes vertonen (heerlijke macaroni) De camping
even verkend en toen we terug kwamen was het eten klaar, daarna nog even lekker
buiten zitten kletsen en dan komt er de eerste avond altijd even een
puzzeluurtje met de vragen van waar slaap ik en waar berg ik mijn spullen op.
Het blijk dat er een paar mensen graag in de bosbouw hebben willen werken maar ondanks deze geluiden ging iedereen toch slapen.
Donderdag 4 september 2003
Een prachtige ochtend. Beetje dauw en een opkomende zonnetje.
Toch eens een goed gesprek organiseren met de gastencommissie van de Handicamp.
Hoe kun je zo'n groep bij elkaar gesorteerd krijgen?!! Het lijkt wel een
trainingskamp voor mijn lachspieren.
Cornee en Peter waren als eens eerder samen op reis geweest, dus ze hadden bij
Handicamp beter kunnen weten wat deze combinatie kan aanrichten voor de
reisgenoten.
Zo zorgde Peter voor een regenachtige WC -beurt van Wim en testte Cornee zijn
rolstoel + Gerrie al na 10 minuten op de eerste de beste parkeerplaats waar het
talud toch enigszins afliep naar een droge sloot.
Alles liep goed af. Het was al snel geconstateerd dat de Burgemeester (Hans) in
zijn vrije tijd ook een heel normaal mens is, behoudens dat Peter vond dat hij
"Roet in het eten" had gegooid door de programmawijziging richting Rijnsburg
(geintje)
Vandaag naar het Omiversum & Madurodam.
We hadden fantastisch weer voor de tijd van het jaar: 23 º C.
In het Omiversum hebben we een ruimtereis gemaakt en Madurodam blijft een goede
manier om je geschiedenis en aardrijkskunde op te halen.
Toen we terugkwamen op de camping keken we onze ogen uit. De aanhanger was helemaal ingebouwd door caravans.
Ondanks dat we de plek hadden afgezet met rood-witte linten en met de
tafeltjes en stoelen hadden de nieuwe campinggasten + campingleiding een beetje
zitten slapen. Onze eerste reactie was: hoe krijg je dit verzonnen! Dankzij
Marcel zijn rustige en diplomatieke optreden werden de caravans binnen een uur
verzet en konden we weer verder kamperen!
Ondertussen had de catering voor de friet, sla en verse worst gezorgd en werd er
goed gegeten.
's Avonds buiten nog lekker een biertje gedronken en gekletst.
Vervolgens weer een poging tot slapen gedaan nadat Peter bevrijd was van de
tennisbaan.
Door heldhaftig optreden van de Burgemeester was Peter toch nog gered en konden
we ook 's nachts genieten van zijn houtzagerij
en grappen / kattenkwaad. Het blijft opletten
Vrijdag 5 september 2003
Deze dag op bezoek geweest in de Tweede Kamer. We werden rondgeleid door een
mooi CDA-meisje (volgens Peter en Johnny).
Hans had dit voor ons geregeld. Heel bijzonder uitje. De oude Tweede Kamer
gezien, de nieuwe Tweede Kamer, de stadhouderskamer en enkele achterkamertjes,
zoals de rookkamer en e.d. De enige bekende Nederlander die we gezien hebben was
MAT HERBEN, die de Handicamp een vriendelijke 'goedemorgen 'groet gaf.
Waarna we een kop koffie gedronken hebben in het Tweede Kamer restaurant. Een
CDA-bakkie op kosten van Balkenende.
Na dit bezoek hebben we gepicknickt in de stad en zijn we naar de boulevard in Scheveningen gegaan.
Een wandeling gemaakt en gezocht naar onderbroeken voor Cornee, maar niets
gevonden. Hierna zijn we naar Sea Life gegaan we we alles geleerd hebben over "sex
van inktvissen en hoe een winkelmeisje over de kling kan jagen.
Het is dat Gerrie zo ijzig kalm bleef toen Corné vroeg of hij kon pinnen.
Op zichzelf geen gekke vraag, maar enigszins overbodig als er een enorme rij staat, het meisje haar uiterste best doet de cadeautjes in te pakken en de juiste maat T-shirts te vinden. En Corné zegt ijskoud: Nee ik betaal gewoon contant (en was dat allang van plan!!).
Zaterdag 6 september 2003
De handicamp moest het eerste kamp, de camping Koningshof in Rijnsburg weer
verlaten. Immers een rondje IJsselmeer verplicht toch op z'n minst het
IJsselmeer gezien te hebben.
Het traditioneel klaargemaakte ontbijt- oh wat een service van die twee stond op
tijd klaar met koffie en thee. Mooi op tijd - ondanks de aanwezigheid van een
paar veelvraten- konden we onze reis vervolgen.
De chauffeur in opleiding, Johan, kroop wat gespannen achter het stuur terwijl de gediplomeerde chauffeur Marcel wat vertwijfeld op het bankje in de cabine ging zitten toekijken. Zo reden we richting Enkhuizen door het fraaie Noord-Hollandse landschap. Van Enkhuizen reden we over de dijk door het IJsselmeer richting Lelystad
Het was de beurt van Jan Pieter om voorin te zitten, Anneke vanuit een grote
zorgzaamheid zat pal achter Jan Pieter en genoot zichtbaar van het zo
meerijden.
Nog voor Lelystad maakten we een stop voor de lunch. Vervolgens reden we door en
moeten in Lelystad nog inkopen doen voor de barbecue's avonds. Onderweg moesten
we uitkijken naar een lingeriewinkel omdat Corné zich verteld had bij het
inpakken van zijn koffer. Hij had te weinig onderbroeken meegenomen.
Dat probleem liet zich niet oplossen zelfs niet toen loyale reisgenoten
exemplaren van maat 7 voor tijdelijk gebruik aanboden. We hebben Corné er nadien
niet meer over gehoord.
Onze chauffeur in opleiding is in onze ogen glansrijk geslaagd. Zowel in de
cabine als daarbuiten een voortreffelijke aanwinst. Wij kunnen hem met
overtuiging aan bevelen aan de organisatie van Handicamp.
Rond 16:30 uur kwamen we aan op de camping in Emst. Een prachtige *****
sterren camping waar we bijzonder gastvrij ontvangen werden door de gastvrouw.
's avonds was er een geweldige barbecue. Corné was om de één of andere meer
gedienstig bij het klaarmaken van het vlees. Wim etaleerde onvermoeide
kwaliteiten bij het klaarmaken van de vruchtenschotel. Johnny werd wat afgeleid
door vrouwelijk schoon wat een beetje rondliep en wilde per sé de volgende
morgen gaan zwemmen.
Daarna was er gelegenheid om ons wat op te frissen en de avond vol te maken.
Jan-Pieter, Hans en Wim gingen in de kantine naar de voetbalwedstrijd Nederland-
Oostenrijk kijken. Stand 3-1. Jan-Pieter kon weer genieten van fraaie
presenaties van enkele PSV-ers.
Op zo'n laatste avond is het niet te gewaagd om een spelletje mens-erger-je-niet
te spelen.
Johnny toonde een Westerhaarse vechtmentaliteit om te winnen.
Jan-Pieter toonde een vasthoudendheid om vanuit een grote achterstand toch nog
als tweede te eindigen. Hans probeerde nieuwe spelregels te introduceren terwijl
Wim als ervaringsdeskundige wist te winnen.
Als het dan 22:30 uur is, wordt het toch echt tijd om naar bed te gaan.
Groot was onze verbazing en verwarring toen we naast de wagen een hoopje ellende
op een luchtbed zagen liggen wat bij nader ontdekken Marcel bleek te zijn die
als een soort zwerver de ruimte had opgezocht om ongestoord te kunnen slapen.
Het enige wat nog ontbrak was een winkelwagentje..
Zondag 7 september 2003
Later dan gebruikelijk stonden we zondagmorgen op. Gerrie, Anneke, Marcel en
Johan waren al weer op tijd in de weer. Wim, Peter en Johnny gingen zwemmen.
Volgens Wim had Johnny wat last van z'n ogen. Dat kwam niet door het
chloorwater, maar door te strak kijken naar de oogverblindende schoonheid van de
andere badgasten. Bij een verlaat ontbijt van Anneke en Gerrie misten de dames
iets.
"Hans, waar zijn de beloofde zachtgekookte eitjes?". Helaas vergeten, slechte
beurt voor Hans en Wim.
Gerrie en Anneke gingen Jan-Pieter een uitgebreide douche geven. Jan-Pieter trof
het slecht toen Gerrie "per ongeluk" de koud water kraan opendraaide. Corné
voelde zich tijdens het ontbijt verplicht meer te eten dan hij wilde omdat er zo
aangedrongen werd. Bij het douchen trof bij Gerrie, die hem hielp, met een
verkeerd gerichte douchekop.
Na een uitgebreid ontbijt, voor sommigen onderbroken voor zwemmen, (Johnny,
Peter en Wim) en douchen was er geen tijd en noodzaak voor een lunch. Daarom
maar klaargemaakte boterhammen meegenomen. De terugreis ging via het park de
Wissel in de buurt van Apeldoorn.
Een fraai park met vele bekende en onbekende vogels, vissen en dieren. Een ieder
gedroeg zich betamelijk en geïnteresseerd want over enkele uren was er de
begroeting door de thuisgenoten. In een fraai zonnetje konden we onze
boterhammen opeten en was er gelegenheid voor plassen en handen wassen. Voldaan
van zoveel moois en zoveel goeds van de organisatie van de Handicamp maar zeker
ook van de gezelligheid van elkaar konden we in de bus stappen om via Deventer,
Olst en Wijhe naar Nijverdal te rijden. Onderwijl het reisverslag vastleggend.
Jantje Koopmans "Rode Rozen" bracht onderweg het hoogte punt: de voeten gingen
zelfs van de vloer toen Peter Wim ten dans vroeg maar al snel vond dat hij stonk
en wilde weer zitten. De piratenCD van Johnny uit Westenhaar zou een bestseller
kunnen gaan worden als de bestelling in de bus representatief zijn voor
Nederland.
Ruim op tijd arriveerden we om 17:45uur bij de Bowling Boerderij waar volgens
traditie een gratis en heerlijk diner op ons stond te wachten.
Groente - en Tomatensoep om te beginnen, schoenzolen van schnitzels als
hoofdgerecht en een ijscoupe als nagerecht.
Anneke deelde ons in haar vreugde door ons een drankje aan te bieden. Tijdens
het diner werden we een beetje stil. Het is zo afgelopen.
Om precies 20:00 uur arriveerden alle vrijwilligers en gehandicapten bij handihome van Handicamp, waar er een
emotionele hereniging plaatsvond met onze huisgenoten die genoten hadden van 5
dagen rust.
Tot slot was er het afscheid waar met een dankbaar hart slechts haperend gesproken kon worden over 1 november a.s. DE REUNIË.
Handciamp:
Bedankt voor zoveel moois en goeds!