Plusreis van handicamp naar Antwerpen.  29 augustus tot 2 september.

Dag 1:  Woensdag 29 augustus om 8.00 uur vertrokken vanuit het Handicampdomein aan de Bedrijvenweg in Nijverdal  een illuster gezelschap bestaande uit:

De chauffeurs Geert Dekker en Sammo Wesseling, een delegatie van de rolstoeltennisvereniging T.V.Wheelers  bestaande uit Debbie Teunis, Patrick Maathuis en  Corma Reinders onder de bezielende aanvoering van Harry Beukers allen zitten in een rolstoel. Ida Beukers en Jan Reinders completeerden het gezelschap.

Ongeveer 11 uur arriveerde de Handicamper bij het Nationaal Automobiel Museum in Raamsdonkveer, de “Louwman Collection “.De “”collection” is ’s werelds oudste privé-collectie, bijeengebracht door twee generaties van de familie Louwman.  Gedurende drie uur kon het gezelschap zich vergapen aan de meest uiteenlopende automobielen en motoren variërend van een ongelooflijk mooie  Duisenberg Convertible tot een even lelijke Cadillac welke speciaal aangepast was aan de eisen van de vroegere eigenaar Elvis Presley.

Na de lunch werd de reis hervat richting Belgie waar om vier uur camping Blaarmeersen in Gent werd vereerd met een bezoek. Nadat een Duitse foutparkeerder zijn mobiel had verwijderd kon de Handicamper zijn stempels neerlaten  Geert regelde illegaal een extra elektra-aansluiting en Ida en Corma bereidden een voortreffelijke maaltijd. De avond werd besloten met een genoeglijk samenzijn onder het genot van al dan niet alcoholische versnaperingen, waarna het gezelschap zich ter ruste begaf, niet nadat Harry was gedreigd met onmiddellijke uitzetting wanneer zijn gesnurk niet binnen de door de groep toegestane geluidsnormen zou blijven.

Dag 2:donderdag 30 augustus  was het weer vroeg dag omdat er om 11 uur een rondwandeling  in Antwerpen op het programma stond o.l.v. de gids Lia Peters.
 

De naam Antwerpen is volgens een legende ontstaan omdat de Romeinse soldaat Silvius Brabo de hand van de reus Druoon Antigoon  afhakte en die hand in de Schelde wierp, vandaar (H)antwerpen. Die reus had dat overigens ook wel verdiend want hij had de vervelende gewoonte iedere schipper die de Scheldebocht passeerde een hand af te hakken wanneer die de gevraagde tol niet kon betalen.

Een wat meer plausibele verklaring voor  het ontstaan van de naam Antwerpen is overigens “Aan de Werf” wat verbasterd zou zijn tot Antwerpen.

De “rondgang” werd afgesloten met een bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Een kathedraal die, dankzij de  vertragingstactieken van een architect van een architect waarvan ik alleen de voornaam heb kunnen onthouden, nl. Jan ,tijdens de Franse Revolutie gespaard is gebleven voor een totale plundering.

Uiteraard is er nog veel meer te zien in Antwerpen, zoals Frituur.1 , de beste patatbakker van Belgie dus, en de Vlaykensgang, een stil hofje midden in een drukke wereldstad.  Maar  dit zou wel een erg lang verslag gaan opleveren, vandaar dat ik dit gedeelte wil afsluiten   met te vermelden dat Antwerpen eigenlijk zijn bloei te danken heeft aan de stad Brugge. Deze stad was nl. in een grijs verleden zo onverstandig keizer Maximilianus von Habsburg te gijzelen. De brave borst was daarover zo verstoord dat hij Antwerpen duidelijk ging bevoorrechten t.o.v. Brugge, vandaar de bloei van deze stad.

Na een korte lunchpauze volgde een lange rondvaart door de Antwerpse haven.. Daarover weet ik eigenlijk weinig bijzonders te vermelden, behalve dat het opvallend rustig in de haven  was.  Misschien had het te maken met het feit dat de Belgen eind augustus hun bevrijding vieren.

‘Na het avondeten werd het wederom pas echt genoeglijk. Diverse voorstellen, zoals het voorzien van de camper van een mogelijkheid tot paaldansen, jacuzzi, sauna, waterbed etc.  werden gedaan om de Handicamp-reizen  nog aantrekkelijker te maken.

Na een diepgaande evaluatie van al deze voorstellen, met het verzoek aan Corma deze in het bestuur aan de orde te stellen,  begaf het gezelschap zich ter ruste. Zoals gebruikelijk werd die weer verstoord door niet te identificeren gesnurk.

Vrijdag 31 augustus werd gebruikt voor een bezoek aan de stad Brugge.Tot onze opluchting bleek de eerder vermelde  achterstelling door keizer Maximilianus wel mee te vallen, want het is een prachtige stad, met vele winkelstraten en nog veel meer winkels . Voor de liefhebbers een paradijs om in rond te snuffelen, voor de niet-liefhebbers biedt de stad ook voldoende mogelijkheden om je aangenaam te verpozen. 

’s Avonds werden de gemaakte foto’s van die dag bekeken. Toen bleek dat er toch wel zeer bruikbare opnamen bijzaten voor een promo-folder van Handicamp. Met name enkele opnames van Harry en Patrick waren daarvoor zeer bruikbaar, zo was de unanieme mening van het gezelschap. Zelden hebben wij zo’n enthousiasme, passie en  geestdrift  gezien  als die welke beide heren op deze foto’s  tentoonspreidden . Alleen de doelgroep voor de folder dient misschien enigszins herzien te worden, 70+ lijkt ons wel een passende leeftijdsgroep bij de gelaatsuitdrukking van beide heren..

Ida bleek een aantal prachtige opnames gemaakt te hebben van de kinderkopjes  in Brugge. Vanuit verschillende posities had zij dit straatmateriaal vastgelegd, aangevuld met opnamen van haar voeten en de binnenzijde van haar tas, hetgeen had geleid tot een zeer verrassende compositie  van beelden, welke helaas abrupt beëindigd werd op het moment dat de fotokaart volliep. Dat gaat nl. toch vrij snel wanneer  met een fototoestel per abuis  volautomatisch filmopnamen worden gemaakt.

Zaterdag werd besteed aan een bezoek aan de kustplaats Knokke. Een fikse wandeling langs de boulevard  werd opgeluisterd met een gratis drankje. De terugtocht werd, onder een dreigende hemel, in recordtempo afgelegd wat Ida na het instappen de opmerking ontlokte: “Zo, en waar is nou de brand?”

De dag werd afgesloten met een gezellige barbecue.

En dan was het op zondag alweer tijd voor de terugtocht.  Maar niet, nadat we eerst een bezoek hadden gebracht aan safaripark “De Beekse Bergen”, alwaar Harry  tot zijn verbazing diverse aardbewoners aantrof die minstens net zulke gekke bekken konden trekken als hijzelf.

De rondrit werd afgesloten met een rondwandeling, waarbij de rolstoelers onder ons het niet konden laten een onderling wedstrijdje heuveltje op-heuveltje af te houden. Gelukkig leverde dit geen nieuwe klanten voor Handicamp op, hoewel enkele argeloze voetgangers slechts met zeer veel moeite het vege lijf konden redden voor de aanstormende rolstoelers.

Om zeven uur arriveerden we bij de Bowlingboerderij, waar we deze reis afsloten met een voortreffelijk diner.

Ik denk namens alle deelnemers te kunnen spreken wanneer ik hier afsluit met de opmerking dat we terug kunnen zien op een heel geslaagde reis. Alleen een advies aan de organisatie: verstrek in het vervolg gratis oordopjes of schaf een tent aan waarin notoire snurkers “buitengesloten” kunnen worden.

Jan Reinders.